Staking………..

Posted on by
2

Vandaag was de grote docentenstaking. Zo’n 22.000 mensen staakten. En van die 22.000 gingen er een hoop naar de Jaarbeurs in Utrecht. Wat een opkomst. Wat een aktiebereidheid. Wat een sfeer. Wat een gezelligheid. Een weerzien ook met oud-collega’s. Bijna een reünie! Goede sprekers ook. De maat is vol. We zijn de minister zat. We zijn het leraartje pesten zat. We zijn het zat dat mensen als Ton Elias (95.000 euro per jaar, bijbaantjes en 75 dagen reces) ons continu schofferen. We zijn het zat dat mensen alleen maar beginnen over de vakanties. We zijn het zat dat mensen doen alsof wij niet hard werken.

Waarom staakten jullie dan, hoor ik jullie denken? De directe aanleiding is de verhoging van de urennorm en het ingrijpen van de minister in onze CAO. Zij wil inderdaad 9 vakantiedagen afnemen. Zonder enige extra vergoeding, meer werk, minder betalen dus. De minister gaat helemaal niet over onze CAO. Daar gaan onze bonden en de werkgevers over. En dat is zij allang niet meer. Dat is de VO-raad. En als die dan weer iets afspreken verandert zij de wet omdat die afspraak haar niet aanstaat. Welke beroepsgroep zou het pikken als de minister in hun CAO zou ingrijpen?

Dan de urennorm. De minister vond zelf 1000 uur genoeg. Maar omdat de PVV de wet anders zou blokkeren heeft ze er 1040 uur van gemaakt. Zonder enige financïele tegemoetkoming. Tja, need I say more?

Bovenstaand zijn echter de druppels. We zijn er klaar mee. Het rapport waarin werd gezegd dat ‘men” eerst naar het veld moet luisteren en niet zonder dat advies wetten door moet voeren ligt bij de minister onderin een la. Onder een dikke laag stof. Gratis schoolboeken tegen het advies van de docenten in, al 2 jaar geen enkele salarisverhoging en inflatiecorrectie en ook de komende 2 jaar niet. Het steeds weer ingrijpen in de profielen, sectoren e.d. De bezuinigingen op het passend onderwijs, waardoor zorgleerlingen het gewone (en nu al overvolle) onderwijs in moeten, waardoor 9.000 mensen hun baan verliezen. En dan prestatieloon invoeren (wat niemand wil) waarmee je ook die bezuiniging in het passend onderwijs kunt oplossen. En dan vergeet ik vast nog wel iets te noemen.

Als de minister de kwaliteit van het onderwijs wil verhogen dan zorgt ze voor kleinere klassen. Dan werkt ze aan het lerarentekort. Dan laat ze ons gewoon lekker lesgeven. Want dat is wat wij willen: werken met jongeren. Dat is onze passie. Want gelooft u mij, voor het geld ga je het onderwijs niet in. Gelukkig hebben we de foto’s nog…………..

Met collega’s Ron en Michelle bij de Aob mascotte……………

Met collega/vriend Ron in de Jaarbeurs……………

Mini-reünie: oud-collega’s/vrienden Ronald en Bart Piet……………

Met collega Lisa, onder het mom: doe eens gek met een Aob sjaaltje…………..

1 oktober 1889 – 25 januari 2010…………..

Posted on by
Reply

Onderstaand stuk verscheen vandaag op internet. Geschreven door Jesse Wieten. Ik plaats het hier als eerbetoon aan mijn geliefde roodblauwe leeuwen. Alweer 2 jaar zonder……………

De laatste wedstrijd van HFC Haarlem

Vandaag twee jaar geleden, op 25 januari 2010, werd HFC Haarlem failliet verklaard. Drie dagen eerder speelde de club zijn laatste wedstrijd tegen Excelsior in de Jupiler League.

Van het laatste optreden van Haarlem in het betaalde voetbal waren 1.438 mensen getuige. Met een tiental journalisten keek ik in Rotterdam toe vanaf de perstribune. Voor ons zat de familie van Bas van Wegen, zo bleek al snel. De derde doelman van de bezoekers zat zelf een vak verder. Hij wilde zijn naasten even gedag zeggen en sprong over het hek. Van deze illegale actie was een Rotterdamse steward niet gediend. De steward verzocht de keeper weer terug te gaan naar zijn vak. Van Wegen weigerde. Daarop riep de steward om assistentie en na een heftige discussie werd de keeper door meerdere stewards afgevoerd. In een hoek van het stadion zag ik Van Wegen met wilde gebaren nog protesteren. Zijn verzet was zinloos. Hij verdween onder dwang uit het stadion.

Laatste fluitsignaal

Het was een koude avond op Woudestein.  In de warming-up sprongen de ballen van de voeten van de spelers van Haarlem. Gebrek aan kwaliteit of voelden ze aankomen dat het allemaal geen zin meer had? Ook in de wedstrijd was Haarlem onder de maat. Ryan Koolwijk schoot de thuisploeg met een vrije trap op voorsprong en Feyenoord-huurlingen Kermit Erasmus en Michal Janota zorgden voor de overige goals: 3-0. Het laatste fluitsignaal van scheidsechter Michel Winter bleek historisch. Enkele dagen later kwam er vanwege financiële problemen een einde aan betaald voetbal in de hoofdstad van Noord-Holland. Haarlem had een samenwerkingsverband met Ajax en trainer Hennie Spijkerman, zijn assistent Rob Witschge en spelers Sergio Padt, Javier Martina, Edgar Manucharyan, Timothy van der Meulen en Tayfun Candan keerden terug naar Amsterdam.

Laatste profwedstrijd

Niet alleen voor de club was het profavontuur  na  120 jaar voorbij. Milan Berck Beelenkamp , Claudio Sabajo, John Nieuwenburg, Laurens ten Heuvel, Mustafa Celen, Marcel Akerboom en Koen Bosma speelden die avond de (voorlopig) laatste wedstrijd uit hun profloopbaan. De overige spelers die die avond in actie kwamen, vonden wel emplooi. Voor Padt (nu AA Gent), Van der Meulen (Bayern München II), Martina (Toronto FC), Manucharyan (Ural Yekaterinenburg), Calvin Mac Intosh (Telstar), Benjamin van den Broek (FC Den Bosch), en Geoffrey Meye (nog even SC Cambuur) zat er een vervolg in.

En de nu 27-jarige Bas van Wegen? De oud-jeugdkeeper van Feyenoord, die ook nog onder contract stond bij FC Omniworld en NAC Breda, ging na het faillissement van Haarlem op amateurbasis naar FC Emmen. Daar kwam hij niet aan de bak. Momenteel komt hij uit voor hoofdklasser mvv Alcides uit Meppel. Zijn teller bleef steken op achttien competitiewedstrijden in het betaalde voetbal, voor HFC Haarlem.

A diploma…………

Posted on by
4

Dit weekend heeft de naamgeefster van dit blog ook weer eens van zich laten horen!! Gisteren mocht Eva proefzwemmen voor haar A diploma. Dat moet omdat ze les heeft in een klein bad en af moet zwemmen in het grote bad van Herenduinen. En dan moet je wel laten zien dat je dat kunt. Het was even spannend of ze door het beruchte “gat” zou zwemmen. Daar had ze wat moeite mee. Maar door de motiverende praatjes van papa en mama ging dat prima. En dus mocht ze vandaag afzwemmen!!!

En zo zaten we samen met oma en opa en oma op de tribune in het bloedhete zwembad. Of waren dat de zenuwen? Als kleinste en jongste ging ons kleintje er voor. En ook het “gat” moest er aan geloven. Eva zwemt weliswaar niet heel snel, ze mist de kracht soms nog, maar ze zwemt wel heeeeel mooi. Met name haar rugcrawl is adembenemend.En zo slaagde ze met vlag en wimpel. Slechts 5 1/2 jaar oud. Supertrots zijn we allemaal. En Eva was superblij met haar kado’s: een mooi knutselpakket van oma en een grote step (roze uiteraard) van papa en mama. Maar het fijnst vond ze misschien nog wel dat zij het eten mocht kiezen. Patat dus………..

Onze trotse zwemkampioen :-)

Gers………..

Posted on by
Reply

Omdat ons eerste kadootje voor de mooie rapporten na 37 minuten ruw verstoord werd door een gek gingen we vandaag met de jongens wat anders doen. Met z’n vieren naar het Patronaat, de poptempel van HRLM (en NL), voor hun eerste concert: Gers Pardoel en Sef!

Aron had vrijdag al een hoop muziek op z’n telefoon gezet om mee te kunnen zingen. Ze vonden het best spannend (volgens mij). Er stond een lange rij voor de deur, maar we waren toch snel binnen. Daar weken de jongens niet van onze zijde. Toch een beetje nieuw en eng? Het was binnen al erg druk en gezellig. Ook veel leerlingen. Die zullen dus wel komen vragen wat ik daar deed. Overigens werd de gemiddelde leeftijd verdubbeld toen ik binnenkwam, dat zegt genoeg over de doelgroep.

Er was eerst een optreden van twee lokale rappertjes. Daarna kwam Sef en toen Gers Pardoel (met af en toe Sef). En hoewel de jongens bij ons bleven staan en wat onwennig hun eerste concert over zich heen lieten komen genoten ze duidelijk wel. Ruben stond ritmisch te bewegen en te klappen. Aron zong enthousisast mee en gooide zijn handen regelmatig de lucht in. En papa en mama genoten ook. Van hun zoons, maar ook zeker van de muziek. Want hoewel het niet helemaal mijn smaak is (to say the least) heb ik wel bewondering voor deze mannen. Nederlandstalig, dus makkelijk meezingen door de zaal. En die zaal betrekken ze er dan ook steeds bij. Het enthousiasme aan beide kanten is groot. En op en voor het podium staat iedereen te genieten. Met minimale middelen, want de mannen treden op met één of meerdere DJ’s en niet met een band. En dan toch zo de (weliswaar heel jonge) zaal mee krijgen? Petje af. Of, om met een bekende creditcard maatschappij te spreken: met je zoons naar hun eerste concert: onbetaalbaar……………..

85………

Posted on by
Reply

Vandaag zou mijn vader 85 zijn geworden. Helaas heeft dat niet zo mogen zijn. Desondanks gaan wij vanavond traditiegetrouw met z’n allen uiteten. Wokken. Omdat pa dat zo leuk en lekker vond. In ons hart en in ons hoofd is hij erbij. Altijd. Elke dag weer. Happy birthday, pa………….

Bye bye Appysnap………

Posted on by
2

Vorig jaar ontdekte Esther een nieuwe app voor de iPhone: Appysnap. Heel simpel: je krijgt een opdracht en daar moet je dan een foto van maken. Simpel. Maar soms verdomde moeilijk! Want fotografeer maar eens een zonsopgang als het steeds bewolkt is. Om maar eens iets te noemen. En wat is in vredesnaam Owling? Horsemaning? Planking? Abbeyroading? En wat als je 6 pizzadozen moet fotograferen en het is 21.50? Dan hol je als liefhebbende echtgenoot dus naar de diepvries van de AH. Of je rijdt ‘s avonds laat naar de Mac om de gele M te ‘snappen’. En dan waren er ook nog raadsels. Best lastig soms. Het hele gezin heeft het afgelopen jaar z’n best gedaan om mama in de top 10 te krijgen. Appysnap werd een deel van ons leven. Aron liep in dameskleding, Eva liet zich inpakken, Ruben verkleedde zich en deed allerlei andere zaken. En papa? Die leende zich voor van alles. Tot in z’n boxershortje in de vrieskou staan aan toe! Ook zaten we ‘s avonds regelmatig laat aan de kroketten en/of aan de borrel. Alles voor Appysnap! En met succes: uiteindelijk heeft mama zelfs een keer eerste gestaan!

Door Esther gingen ook anderen Appysnap spelen. Maar niemand zo succesvol en volhardend als Esther. Maar helaas, aan alles komt een eind. Er deden te weinig mensen mee, de app bracht te weinig op. En dus ging vandaag de stekker eruit. Nu ik alle foto’s eens terugkijk was het eigenlijk wel heel leuk. Want wat kan een mens gek doen voor een spelletje. Een kleine selectie uit een jaar Appysnap. Bedankt voor de leuke foto’s en wie weet tot ooit weer…………..

Campeone…………

Posted on by
Reply

Vorig jaar zomer werden Ruben en Aron na 5 jaar Onze Gezellen weggekocht door buurman VVH/Velserbroek. De dubbele transfer was op verzoek van “oom” Ger Boeske, trainer-coach van de D1. En ook neef Pim maakte de overstap naar de rood-wit-blauwen uit Haarlem Noord (ondanks het Velserbroek in de naam).

De overstap bleek een groot succes. Niet alleen zijn de trainingen van een veel hoger niveau, ook het team is dat. En ondanks een aantal nieuwe spelers was het ook snel een (h)echt team! Met de week gingen ze beter voetballen. Ruben was al vanaf wedstrijd 1 in topvorm. Pakte ballen waarvan wij allemaal dachten dat ze er al in zaten. Aron begon niet helemaal fit aan het seizoen. Maar uitgerekend tegen oude club OG stond hij er weer met 2 goals. Wel verhuisde hij daarna naar de linksbackpositie. Vanwege zijn snelheid wilde Ger hem daar graag hebben. De spits van naaste concurrent Odin ’54 was nl. erg snel. Die spits zagen we tijdens de topper niet. Aron speelde een prima wedstrijd. En ook Ruben had een paar belangrijke reddingen die wedstrijd.

Half december moesten de mannen (en 1 vrouw) naar ADO ’20. Een punt was genoeg voor het kampioenschap. Helaas werd de wedstrijd afgelast. Een rekensom leerde ons dat VVH niet meer ingehaald kon worden. En dus werd de titel gevierd. Patat en bubbels!

In de winterstop bleek echter dat de KNVB in januari wedstrijden ging laten inhalen. En zo moest de D1 vanmorgen weer naar ADO ’20. Met de opdracht minstens een punt te halen. Dat bleek al snel geen probleem te moeten zijn. Als je de kansen benut. Het was toch nog samen geknepen billen werk. Gelukkig hebben we Ruben nog. Vlak voor rust viel dan toch de bevrijdende 1-0. En na rust liep VVH uit naar 4-0. Ruim voldoende voor het verdiende kampioenschap, 33 punten uit 11 wedstrijden. Nummer 4 alweer voor Ruben en Aron. Met als bonusprijs voor Ruben de minst gepasserde keeper: 9 tegengoals in 11 wedstrijden. Gefeliciteerd mannen. Op naar titel nummer 5…………

 

Scrooge………..

Posted on by
1

Als afsluiting van de kerstvakantie bij de voorstelling “Scrooge” geweest. En passant voor het eerst in de verbouwde schouwburg ook. Wat is die mooi geworden zeg. Een plaatje. Waarschijnlijk één van de mooiste in Nederland. En ook een zeer gezellige foyer, kan ik u melden.

“Scrooge” is een productie met slecht 6 professionele krachten en verder alleen amateurs. Erik van Muiswinkel speelt de hoofdrol. Omdat er een speler van De Wijze Kater meedeed gingen we met een flinke groep kijken. En zo ontdekte ik dat er ook een oud-leerling meespeelde. Leuk!

Het was een geweldige voorstelling! Knap gemaakt, met klein maar zeer vernuftig decorgebruik. Humoristisch, leuk, goed en heel dicht bij het origineel gebleven. genieten dus. Met een ijzersterke Van Muiswinkel. Maar ook alle andere (amateur)spelers deden het prima! Het onderscheid was lastig te maken.

Ook leuk om een aantal oud-leerlingen tegen te komen. Vrijwillig gaan ze nu naar deze voorstelling. Terwijl ze een paar jaar terug mopperden als ik ze de verfilming liet kijken in hun examenjaar. Verstand komt dus inderdaad met de jaren. Ik hou vol!

Het gerucht gaat trouwens dat men dit voortaan elk jaar (?) wil doen. Een mooie traditie in wording. Wij zijn er weer bij dan……………

Fat Keanu………..

Posted on by
1

Esther is al sinds de lagere school (ja, dat heette toen nog zo) bevriend met Edith. Een hechte vriendschap dus. Helaas miste Edith onze trouwdag omdat ze zo nodig moest verhuizen naar Londen. Tja, jammer, maar soms kun je dingen niet plannen. Rond die tijd bleek Edith ook een leuke vent aan de haak te hebben geslagen: Chris. Engelsman, woonachtig in Nederland. En toen dus weer in Londen. Wij hebben het stel enige keren opgezocht in Londen. Het klikte (en nog) tussen alle vier. Toen Edith zwanger bleek te zijn was ze vlak na na Esther uitgerekend. En zijn Roxy en Eva dus bijna evenoud. En al 5 jaar vriendinnetjes ook. Niet lang na de geboorte verhuisde de familie weer naar Haarlem Noord. Niet al te ver hier vandaan. Leuk en gezellig. En zo werd dit nog een lange inleiding, zie ik nu.

Chris is Sinoloog (China deskundige, zeg maar). Daar is wat lastig werk in te vinden. Hoewel het voor mij heel leuk was toen ik naar Beijing ging in 2010. En mijn pogingen om Chris te werven als docent Engels mislukken totnutoe jammerlijk. Chris heeft nl. een andere passie: zingen en muziek maken. En dat doet hij prima. Vinden wij. Vorig jaar hoorden wij voor het eerst zijn nummers. Wij houden d’r van!! En op 11 december trad hij voor het eerst “live” op in de Flapcan. En wir waren dabei! En gisteren trad hij op in Cafe Briljant. En weer waren wir dabei! Niet alleen is het leuk om te horen, ook de lol die Chris er aan beleeft is geweldig om te zien. Gisteren hebben wij bedacht om een heus “huiskamerconcert” te gaan organiseren. Met een optreden van Chris. Of eigenlijk dus Fat Keanu, zijn artiestennaam (ooit is hem dat nageroepen in Londen. Kennelijk leek hij toen op de zwaardere versie van Keanu Reeves). Of het er ook echt van komt hangt van Fat Keanu af. Maar dat lezen jullie wel hier dan. Of op de uitnodiging in je mailbox……………